Σκέφτομαι καμιά φορά, τι θα είχε συμβεί αν τη νύχτα της 28ηςΟκτωβρίου 1940, όταν ο Ιταλός πρεσβευτής χτύπησε την πόρτα του Μεταξά και του ζήτησε να παραδώσει την Ελλάδα, αυτόςαντί να απαντήσει ΟΧΙ του ζητούσε μια πίστωση χρόνου για να ρωτήσει τον Ελληνικό λαό, τι γνώμη έχει.
Θέλει να υποταχθεί στην παράδοση και το ξεπούλημα ή Όχι;
Φυσικά γνώριζε ότι η απάντηση που μόνος του στιγμιαία αποφάσισε, (εκφράζοντας την βούληση όλων των Ελλήνων όπως αποδείχθηκε), έκρυβε πόνους και θυσίες, πείνα και αίμα, αλλά την εποχή εκείνη ΔΕΝ ήταν της «μόδας» τα δημοψηφίσματα ούτε τα ΜΜΕ που πρόβαλλαν ή έκρυβαν «ολόκληρη» την αλήθεια!
Και φυσικά ως Πρωθυπουργός, δεν είχε γυρίσει όλον τον κόσμο εξευτελίζοντας μικροπολιτικά και πολιτικάντικα, όπως άλλος έπραξε, τα ελαττώματα τις αδυναμίες και τις παραβάσεις των Ελλήνων… (προσοχή, δεν γράφω συμπατριωτών του…).
Ο λαός τότε ανταποκρίθηκε και αντιστάθηκε και έτσι η μικρή Ελλάδα ΔΕΝ υποτάχθηκε με τα όπλα στον άξονα Ιταλία-Γερμανία.